هوره نام شهرکوچکی است که امروز مرکز بخش زاینده رود شهرستان سامان است .وقتی گذشته روستاهای منطقه را بررسی می کنیم می بینیم گفته می شود؛ همه ی زمین های کشاورزی این منطقه مال مردم هوره بوده که خریداری شده است. پیر مردان داستان افسانه مانندی راجع به محدوده مالکیت مردمان گذشته هوره بیان می کنند که شنیدنش خالی از لطف نیست. گفته می شود سالیان بسیار دور که روستاهای این منطقه وجود نداشته هوره تنها روستای منطقه بوده است وقتی از طرف حکومت وقت به هوره می آیند تا محدوده مالکیت آن را تعیین نمایند قرار می شود یک نفر از سران آن روز هوره سوار بر اسبش شده ومحیطی را که خودش می خواهد، با اسب دور بزند و شب به هوره بر گرددتامحدوده هوره مشخص شود.می گویندآن سوار کار هوره ای سوار بر اسبش شده و مقداری از موسی آباد و ازسینه کوه "پیر پیر"رادورزده به طرف قراقوش میرودو از قسمت جنوبی رود خانه از طرف شهرگان به هوره بر می گردد. این محیط محدوده هوره می شود. بعدها که قرار می شود صدی دو ازمحصولات کشاورزی گرفته شود مدتی "اسکندر هوره ای" مباشر دولتی بوده که از قراقوش به پایین محصولات را به هوره جمع می نمود و از آنجا به شهرکرد می بردند.اما در مورد نام هوره: هور یک واژه اصیل پارسی است و یکی از نام های آفتاب است و همان هور تبدیل به خور، و خورشید شده است. فردوسی بزرگ میگوید:
خداوند ماه و خداوند هور خداوند روز و خداوند زور
به نیروی یزدان که او داد زور بلند آفریننده ماه و هور
همچنین سعدی می فرماید:
بتابد بسی ماه و پروین و هور که سر بر نداری ز بالین گور
نور گیتی فروز چشمه هور زشت باشد به چشم موشک کور
نظامی نیزمی گوید:
سروش درفشان چو تابنده هور ز وسواس دیو فریبنده دور
باد تا بر سپهر تابد هور دوستت دوست کام و دشمن کور
حال که معنی هور برایمان هویدا شد شاید بتوان این نتیجه را گرفت که نام هوره یک نسبت و رابطه ای با خورشید خانم عالم تاب دارد اگر نیک به موقعیت جغرافیایی هوره بنگریم این رابطه را می توان دید یعنی در می یابیم که محل هوره آفتاب رو است و صبح هنگام که خورشید امروز یا هور و خور قدیم از پشتِ کوه بالا می آید بر همه ی محل پرتو افشانی می کند و زمین و آنچه در آنجا هست را گرم می کند، احتمال دارد به خاطر تابش همین پرتوهای خورشید نام محل را هوره گذاشته باشند یعنی محلی که تابش خورشید در آن زیاد است ، همان آفتاب رو و یا برآفتاب .درمورد قدمت هوره گفته می شوداز اولین سال هایی که گروهای اولیه به اینجا آمده اند حدود 400 سال می گذرد. اولین گروه از "ایل قشقایی" به این محل آمده اند. این گروه، نخست در محلی بنام "اینجیل لی درسی "که به اختصار انجیل لی گفته می شده در قسمت شمال رود خانه رو بروی هوره فعلی اتراق می نمایند. بدین جهت این محل را اینجیل لی می نامند که گویا درختان انجیر در این دره بوده است این گروه حدود 4-5 خانوار و با هم اقوام بوده اند و بعد که به هوره آمدند به چند طایفه تقسیم می شوند. طایفه ی مردان قلی ،طایفه ایمام وردی، و طایفه عبدالعلی.بزرگ و رئیس این گروه که در اینجیل لی بوده اند فردی بنام اسماعیل خان بوده است گروهی دیگر ازهمین ایل قشقایی در صحرای صادق آباد در مزرعه سزاغ ساکن بوده اند رئیس این گروه فردی بنام "نبی بگ" بوده است گویا نبی بگ نظامی بوده و آن روزها به نظامیان، بگ و یک درجه دیگری بنام سلطان می گفته اند و به نبی، "نبی بگ سلطان" میگفتند.خواهر نبی بگ همسر اسماعیل خان رئیس گروه ساکن در اینجیل لی بوده است گروهی دیگر از همین ایلیاتی و یا عشایر در نزدیک محل فعلی هوره ساکن بوده اند که آثار خرابه های آن ها هنوز باقی است این گروه به علت درگیری با افراد ساکن اینجیل لی نتوانستند اینجا بمانند و دسته جمعی کوچ کرده و به روستای هرچگان رفته اند که به آن ها "هرچگان لی لر" می گفتند. می گویند بین گروهی که بعد ها بنام هرچگان لی لر معروف شدند با گروهی که اینجیل لی لر نامیده می شدند اختلاف بود. یک شب عده ای از هرچگان لی لر به عنوان مهمان به خانه اسماعیل خان در اینجیل لی می روند و قصد داشته اند آسیب و بد نامی خانوادگی به این گروه وارد کنند گویا زن اسماعیل خان بسیار زیبا بوده است و آنهامی خواستند به او تعرض نمایند و زن این موضوع را زود تر می فهمد و شبانه از خانه بیرون می رود تا به دست آن ها نیفتد و از دره اینجیل لی بالا می رود و یک وقت صدای سم اسب می شنود در کنار سنگی مخفی می گردد وقتی سواران به نزدیک مخفی گاه زن اسماعیل خان می رسند زن از صدای سواران، برادر خود نبی بگ سلطان را می شناسد و از صداها می فهمد سواران دیگر اقوام ساکن سزاغ صادق آباد اند. زن اسماعیل خان از پشت سنگ بیرون می آید و برادر را صدا می زند و واقعه را به آن ها می گوید. آن ها برنامه ریزی شده به خانه اسماعیل خان می آیند و یک در میان، میان افراد هرچگان لی لر می نشینند و هم زمان با یک حمله غافل گیر کننده افراد هرچگان لی لر را دستگیر میکنندآنهارا کتک زده، اذیت کرده و از خانه بیرون شان می کنند. افراد هرچگان لی لر از آن تاریخ به بعد این محل را برای خود امن و مناسب نمی بینند و دسته جمعی کوچ می کنند و به هرچگان می روند. اسماعیل خان از نبی بگ هم می خواهد به محل اینجیل لی کوچ کند تا عده شان زیاد شود و بتوانند در هنگام نا امنی از خود دفاع کنند. نبی بگ به اسماعیل خان می پیوندد. بعد متوجه می شوند محل دره اینجیل لی به علت کم عرض بودن و شیب زیاد، محل مناسبی برای سکونت نیست و به محل فعلی هوره کوچ می کنند و کم کم علاوه بر دامداری به کار کشاورزی علاقه مند می شوند و جویی احداث می کنند و کار کشاورزی رونق می گیرد نخست یک محلی در قسمت پایین هوره را آباد کرده و گویا باغ احداث می کنند که "آشاقو باغ" نامیده می شود و امروزه هم به همین نام معروف است و یکی از باغ های قدیمی هوره است.یک گروه دیگر از روستایی نزدیک نجف آباد بنام برمچه به اینجا می آیند کار و حرفه ی این ها بیشتر آخوندی و ملایی بوده و سواد دار بوده اند این گروه نیزبنام "سارو خلج" معروف می گردند.گروه چهارمی از طرف قم به این محل می آیند که به گروه "حسین جانلو" معروف می شوند این گروه هم عشایر بوده اند.گروه دیگر قبل از این که به محل هوره بیایند در قسمت های پایین تر و لنجان ساکن می شوند و بعد به مزرعه ای در شمال رود خانه مقابل هوره کنونی می آیند و ساکن می شوند نام این مزرعه "چراغ خانی"(چراغانی) بوده است و به گروه "چراغ خانی لر" معروف می شوند. در این زمان این منطقه نا امن بوده است.کدخدا و یا بزرگ ترهای آن روز ساکنان هوره به گروه چراغ خانی لر پیشنهاد می دهند که کوچ کرده به این طرف رود خانه و هوره بیایند تا جمع شان بیشتر شود و در نا امنی ها بهتر بتوانند از خود دفاع کنند. چراغ خانی لر رئیسی داشته اند بنام رضاقلی که گویا آدم شجاع و دلیری بوده و در تیر اندازی مهارت داشته است این گروه فکر می کنند هوره ای هایی که این پیشنهاد را می کنند قصد دارند آن ها را زیر سلطه خود ببرند لذا در جواب پیام کدخدای هوره می گوید ما در همین جا هم در امنیت هستیم. کدخدای هوره از این پاسخ نسنجیده ناراحت می شود. از طرفی کدخدای هوره بابختیاری ها هم رابطه خوبی داشته است لذا به آن ها اشاره می کند که چراغ خانی را غارت کنند و بختیاری ها به چراغ خانی یورش می برند و غارت می کنند و گروه چراغ خانی لر ناگزیر به محل هوره کوچ می کنندوقتی گروه چراغ خانی لر به هوره می آیند ساکنان هوره شروع به ساختن یک قلعه و دژ مستحکم می کنند این قلعه 5 برج چند طبقه ای داشته که خانه های مسکونی در آن ساخته شده و هر گروه در قسمتی از این دژ و قلعه ساکن می شوند.پس از انقلاب مشروطه هنگامی که بختیاریان قدرت گرفتند دو نفر از خوانین بختیاری برای خرید زمین های مردم به این محل آمدند یکی ازآنها"چراغعلی خان صمصام السلطنه" و دیگری "سردار محتشم بختیاری" که هر یک سه دانگ از زمین های قریه را خریدند. خرید ان ها هم به زور چوب و فلک بود و مقدار نا چیزی پول به صاحبان زمین ها دادند.این دو نفر خان هر کدام برای خود یک کدخدا انتخاب کردند و مردم روستا هم ناخواسته عملا به دو دسته یعنی رعیت های دو تا سه دانگ تقسیم شده بودند عده ای رعیت سردار محتشم بودند عده ای هم رعیت چراغعلی خان صمصام. و رعیت های هر سه دانگ زیر نظر کدخدا، کشاورزی می کردند و فرمانبردار ارباب خان بودندپس از تصویب لایحه سجل و احوال در مجلس شورای ملی زمانی که قرار گردید مردم ایران شناسنامه دار شوند دو نفر مامور اداره سجل و احوال که از مردمان سامان بودند برای دادن سجل و یا شناسنامه به هوره آمدند کدخدای سه دانگ چراغعلی خان صمصام، ابراهیم نام بوده که به مشهدی ابراهیم معروف و مشهور است. و کدخدای سه دانگ سردار محتشم فردی بنام مصطفی قلی از گروه چراغ خانی لر بوده است. ماموران سجل و احوال در خانه کدخدا مشهدی ابراهیم اتراق می کنند مصطفی قلی کدخدای سه دانگ دیگر هم می آید و ماموران سجل به آن ها می گویند: چه فامیلی می خواهید انتخاب کنید؟ مشهدی ابراهیم می گوید: ما از ایل قشقایی و از طایفه بهارلو به اینجا آمده ایم. بنابر این تمام رعیت های سه دانگ چراغ علی خان صمصام، فامیل بهارلو انتخاب می کنند. و مصطفی قلی کدخدای سه دانگ سردار محتشم می گوید: ما از چراغ خانی آمده ایم و به چراغ خانی لر معروف هستیم مامور می گوید: چراغ خانی لر یک کلمه طولانی است و تلفظ آن مشکل خواهد بود ما معنی چراغ که نورانی و درخشش است را بر می گزینیم بنابر این رعیت های سه دانگ سردار محتشم هم فامیل درخشان برایشان انتخاب می شودولی علی رغم دو فامیل، مردمان هوره ازچند طایفه تشکیل شده بودند و هر طایفه هم نام و لقب و افراد خود را داشته و داردگروهی که از انجیل لی درسی آمده اند و اولین گروه هستند به "هوره ای ها" مشهور می شوندگروهی که از سزاغ به اینجا می آیند چون رئیس آن ها نبی بگ سلطان، دائی گروه انجیل لی لر بوده به طایفه ی "دایی لار" مشهور می شوندگروهی که از روستای برمچه نجف آباد به اینجا می آیند که بیشترشان باسواد و ملا بوده اند به "ساروخلج لر" مشهور می شوندوگروهی که از آن طرف رود خانه یعنی مزرعه چراغ خانی می آیند به طایفه ی "چراغ خانی لر" مشهور می شوندبعدها که رضاشاه پهلوی روی کار آمد دستور داد بختیاری ها ملک ها را بفروشندکه مقداری از ملک ها را یک نفر اصفهانی و مقدار دیگر را یک نفر وانانی بنام "آ سهراب" و بقیه را خود مردم هوره خریدند. آن روز ها این گونه شایعه بود که رضا شاه گفته خوانین بختیاری مردم را چپاول می کنند بهتر است زمین در دست خود رعیت ها باشد بعد ها آن دو نفر وانانی و اصفهانی هم فروختند و رفتند.وقتی "رضاجوزانی" سر برداشته و شروع به غارت روستاها میکندخبر به مردم هوره می رسد که رضا جوزانی قصد دارد هوره را هم غارت کند مردم زود تر این را می فهمند و خود را اماده می کنند روی کوه های اطراف و نیز برج های قلعه سنگر می گیرند. رضا خان جوزانی از سمت پایین و شرق به طرف هوره می آید وقتی از روی گردنه "قیرمیزی قیه"بالای روستای کاکا سرازیر می شوند تفنگ چیان هوره آن ها را به گلوله می بندند رضاخان جوزانی ناگزیر از غارت هوره صرف نظر می کند و بر می گردد و هوره از غارت مصون می ماند.  


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : چهارشنبه 10 اسفند1390 | | نویسنده : امیر بهارلو |
روستاي کوهستاني هوره از توابع بخش سامان، شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختياري است، که با مختصات جغرافيايي 50 درجه و 51 دقيقه طول شرقي و 32 درجه و 35 دقيقه عرض شمالي، در 11 کيلومتري شمال غربي شهر سامان قرار دارد.
اين روستا از شمال غربي به کوه اوزون داغ محدود مي‌شود. ارتفاع روستاي هوره از سطح دريا 1900 متر است و آب و هواي آن در فصول بهار، تابستان و پاييز مطبوع و در زمستان، سرد و خشک است. رودخانه زاينده رود در شرق اين روستا جريان دارد.
پيشينة تاريخي روستاي هوره به 700 سال پيش مربوط مي‌شود.مردم روستاي هوره به زبان ترکي سخن مي‌گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
جمعيت روستاي هوره در حدود۴۰۰۰ نفر گزارش شده است. درآمد اکثر مردم اين روستا از طريق فعاليت‌هاي زراعي، باغداری و دامداري تأمين مي‌شود. گروهي از مردم در امور خدماتي و توليد صنايع دستي اشتغال دارند.
محصولات عمده زراعي اين روستا شامل گندم، جو، يونجه و تره‌بار مي‌باشد. باغداري در روستاي هوره با ميوه‌هايي مانند هلو، آلوچه، زردآلو، انگور و سيب، رونق خاصي دارد. گردو و بادام نيز از محصولات اين روستا است.
روستاي زيباي هوره در محدودة کوهستاني استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد.
مصالح عمده به کار رفته در ساخت خانه‌ها شامل آجر، سيمان، گچ و خاک، سنگ و آهن مي‌باشد. ابنيه اين روستا زيبايي و سادگي خاصي دارند. از مشخصه‌هاي اصلي روستاي هوره محصور بودن آن در ميان باغات است.
دشت‌هاي زيباي لاله، چمنزارهاي دلنواز، باغ‌ها و تفرجگاه‌هاي دامنه‌هاي ارتفاعات از جاذبه‌هاي طبيعي اين روستا هستند.
درياچه پشت سرد زاينده رود از عمده‌ترين فضاهاي گردشگري اين روستا است. اراضي پيرامون درياچه سد به تفرجگاه‌هاي عمومي و کانون‌هاي صيد ماهي تبديل شده‌اند.
آرامگاه امام‌زاده بابا پيراحمد که در 8 کيلومتري روستاي هوره واقع شده مشتمل بر گنبد و دو ايوان است. داخل گنبد با آياتي از قرآن و تصاويري از مجالس مذهبي و گل و بوته تزيين شده است. منابع محلي بناي اين زيارتگاه را به دورة قاجاريه مربوط مي‌دانند.
مردم روستاي هوره در اعياد ملي و مذهبي نوروز، فطر، قربان و مبعث حضرت رسول اکرم (ص) به جشن و شادماني و در ايام عزاداري ائمه به ويژه در ماه‌هاي محرم و صفر به سوگواري مي‌پردازند.
ترانه‌هاي قشقايي که به زبان ترکي خوانده مي‌شوند، موسيقي متداول در ميان مردم هوره است.
از معروف‌ترين آلات موسيقي، که در اين روستا مورد استفاده قرار مي‌گيرند، مي‌توان به سرنا، دهل، ساز، بالابان، کمانچه و نقاره اشاره نمود.
مهم‌ترين سوغات اين روستا را خشکبار و فرآورده‌هاي لبني از قبيل کشک، دوغ، شير، ماست و پنير و نيز انواع محصولات باغي از قبيل گردو، بادام، آلوچه و انگور تشکيل مي‌دهد.
صنايع دستي اين روستا شامل قالي و قاليچه است. 
روستاي هوره از طريق شهرکرد، با جاده‌اي آسفالت قابل دسترسي مي‌باشد.


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : جمعه 1 مهر1390 | | نویسنده : امیر بهارلو |
طرح هادی روستای هوره در تابستان سال ۹۳ در حال بازنگری می باشد :به گزارش مشاور طرح در طی ۲ ماه آینده طرح تصویب به اجرا در خواهد آمد.

تاريخ : چهارشنبه 15 مرداد1393 | | نویسنده : امیر بهارلو |
شهركرد- دالان هاي سبز تنيده درهم از باغات انبوه سربفلك كشيده در امتدادزاينده رود واقع در مسير بالادست پل تاريخي زمانخان شهركرد يكي از سحرآميزترين جاذبه هاي كشور در صنعت توريسم بشمارمي رود. پس از عبور از تفرجگاه مفرح پل زمانخان عبور مسير جاده به سمت هوره در ميان باغات انبوه درحالي كه مهربانانه از هردوطرف زاينده رود را دربرگرفته به يكي از زيباترين مناظر چشم نواز مي رسيم .
كمي عبور ازاين مسير چشم نواز زيبايي روستاي سراسر پوشيده از سبزه 'چم چنگ ' به دل هر مسافري چنگ مي زند و چشم هر رهگذري را خيره اين همه نشاط و شادابي مي كند.
اينجا تا چشم كارمي كند باغات گردو،بادام ،هلو و چنارستانهاي شاداب است كه درتلاقي آب و دالانهاي سبز خلق شده است.
زاينده رود تنها رودخانه اي پرآب نيست،بلكه اين زنده رود درمسير خودچشم اندازهاي بكري را پديده آورده كه به يكي از مناطق بديع كشور تبديل شده است.
وجود شهرك سياحتي چادگان ، تفرجگاه پل زمانخان و ديگركانون هاي گردشگري طبيعي حاشيه اين رودخانه پرنان ونشان وبانشاط بخشي از اين ويژگي منحصربفرد است.
پس از عبوراز گردنه هاي اين مسير در ورودي روستاي 'چم كاكا' جايي كه باغات يكپارچه در ميان تپه ها بهشت گمشده اي را گرداگرد اين روستا ورودخانه خلق كرده است،لذت ديدن اين تابلوي بديع هر مسافري را متوقف مي كند.
انبوه باغات چم كاكا و چند قطعه باغ متراكم زنجيروار در ادامه اين مسير پركش و وقوس زنده رود، زيباترين مناظر دلفريب وسرزنده اين مسير سراسر زيبا محسوب مي شود.
دالان سبز اين مسير با چشم انداز مفرح جريان زلال آب پس از عبور روستاي سوادجان در ورودي روستاي هوره جايي كه انبوه ترين باغات گردو وجود دارد،سحرآميز ترين منظره را در پيشواز گردشگران خلق نموده است.
خاطره سفر به اين مسير و نشيمن درسايه سار اين باغستانهاي انبوه لميده برسينه زاينده رود براي هر گردشگري دلچسب و فراموش نشدني است.
در ادامه اين مسير به روستاي بدون كوچه 'ياسه چا' مي رسي، جايي كه خانه ها به يك پشت بام واحد تبديل شده و درون روستا را تونل هاي قديمي با قدمت يكصد سال به هم ارتباط مي دهد،زيبايي خاص خود را دارد.
از مسير ياسه چاه به سمت گرمدره ديدن دالان هاي سبز پي درپي و طولاني به زيباترين خاطر سفر به اين ديار سرشار از نشاط و شادابي تبديل خواهد شد.
بخش زيادي از 12هزار هكتار باغات سامان شهركرد دراين مسيرواقع شده وجود اين باغات انبوه درگرداگردزاينده رود زيبايي اين تلاقي آب وسبزه را دوچندان كرده است.
با وجود كوتاه بودن مسير، بافت روستاها و باغات اين مسير پر از جاذبه با مناظره منحصر بفرد تنوع خاصي به سير و سياحت به اين ديارداده است.
مديركل ميراث فرهنگي،صنايع دستي و گردشگري چهارمحال و بختياري گفت: محدوده پل تاريخي زمانخان و حاشيه زاينده رود يكي از كانون هاي گردشگري اين استان محسوب مي شود.
'مژگان رياحي ' در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: مسيركانون گردشگري سامان تصويب شده و در مرحله واگذاري زمين است.
وي مساحت اين كانون گردشگري را 90هكتار اعلام كرد وگفت: اين كانون به لحاظ واقع شدن در حاشيه زاينده رود و پل زمانخان با پذيرش سالانه حدود يك ميليون گردشگر يكي از مناطق مهم گردشگري منطقه محسوب خواهد شد.
وي به اهميت گردشگري منطقه سياحتي سامان و پل زمانخان با يكصد سال قدمت اشاره كرد وگفت: تكميل كانون گردشگري سامان مي تواند به رونق اقتصادي اين منطقه كمك كند.
منطقه سامان در25كيلومتري شهركرد مركز چهارمحال و بختياري واقع شده و بيش از40كيلومتر از مسير زاينده رود در اين مسير سرشاراز زيبايي واقع شده است.


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : یکشنبه 25 تیر1391 | | نویسنده : امیر بهارلو |

حمام 700 ساله روستاي هوره از از توابع بخش سامان استان چهارمحال و بختياري زير خروارها خاك مدفون شده و تاكنون براي بيرون آوردن آن تلاشي از سوي ارگان‌هاي مربوط صورت نگرفته و اين وضعيت موجب شده است اين اثر به محل انباشت زباله تبديل شود.

دهيار روستاي هوره با بيان مدفون بودن حمام 700 ساله در زير تلي از خاك در باغات بافت قديمي اين روستا به خبرگزاري مهر گفت: سقف اين ميراث تاريخي سال 1364 بر اثر بي‌احتياطي تخريب شده است.

علي‌اصغر درخشان افزود: به مرور زمان اين حمام قديمي به زير خاك رفته و اكنون پنهان شده است.

به گفته وي، اين حمام به صورت خزانه‌اي با ستون‌هاي سنگي بود و در آن ديگ مسي بزرگي وجود داشت كه زير آن آتش روشن و آب خزانه را توسط اين ديگ گرم مي‌كردند كه البته ديگ مسي نيز در سال64 به فروش رفته است.

درخشان با بيان اين‌كه مكاتبات زيادي توسط دهيار و شوراي اسلامي روستاي هوره براي خاكبرداري و بيرون آوردن اين ميراث فرهنگي از دل خاك به سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري اين استان شده، يادآور شد: متاسفانه تاكنون اقدامي در اين خصوص انجام نشده و اين بناي تاريخي با سرستون‌هاي سنگي هنوز به صورت مدفون باقي مانده است.

يكي از اهالي روستاي هوره نيز با بيان اين‌كه اين حمام به صورت سالم در زير خاك است، گفت: فقط سقف اين حمام تخريب و موجب شده است كه از خاك پر و پنهان شود.سهراب بهارلو افزود: بناهاي‌ تاريخي اين روستا از قبيل قلعه، آسياب قديمي و بافت قديم هم اكنون در حال تخريب و نابودي است و تاكنون توسط سازمان‌هاي مربوط در حفظ و مرمت اين آثار تاريخي همكاري‌اي نشده است.

وي به قلعه تاريخي هوره اشاره و تصريح كرد: اين قلعه معرف قدمت و فرهنگ اين روستاست كه متاسفانه به علت بي‌توجهي در حال تخريب شدن است.

بهارلو با بيان اين‌كه با مرمت، بازسازي و معرفي اين آثار تاريخي مي‌توان روستاي هوره را به عنوان قطب گردشگري روستايي در منطقه سامان معرفي كرد، افزود: اين گنجينه‌هاي بزرگ كه مي‌توانند در جهت جذب توريسم و درآمدزايي اين روستا موثر واقع شود به علت بي‌توجهي مسوولان مربوط در حال نابودي هستند.


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : پنجشنبه 24 فروردین1391 | | نویسنده : امیر بهارلو |
خبرگزاری مهر: قلعه تاریخی 700 ساله هوره به علت بی توجهی مسئولان مربوطه استان چهارمحال و بختیاری در حال ویرانی است. به گزارش خبرنگار مهر، قلعه تاریخی 700 ساله روستای هوره یکی از قلعه های تاریخی چهارمحال و بختیاری است که قرار گرفتن آن در منطقه بالای رودخانه زاینده رود و مشرف بودن به پل تاریخی هوره و درختان سر به فلک کشیده این منطقه اهمیت ویژه این قلعه را چندین برابر کرده است.
این قلعه درکنار روستای هوره ودر حاشیه زاینده رود قرار دارد واین جاذبه دیدنی به لحاظ قرارگرفتن درکنار رودخانه خروشان زاینده رود و وجود درختان سربه فلک کشیده به یکی از جاذبه های طبیعی استان تبدیل شده است.
قدمت این قلعه به بیش از700 سال پیش برمی گردد و از دوره صفوی است وگفته می شود این قلعه دردوره صفوی برای اخذ مالیات از مسافرین وکاروانها استفاده می شده است.
اما این گنجینه بزرگ که می توانسته در جهت جذب توریسم و درآمدزایی این روستا موثر واقع شود به علت بی توجهی مسئولان مربوطه استان چهارمحال وبختیاری هم اکنون در حال محو شدن است.
قلعه هوره یکی از بناهای تاریخی عهد صفوی دراستان چهار محال و بختیاری است و بیانگر تاریخ در این روستاست، در حال حاضر فقط دو برج از هفت برج آن باقی مانده و در آینده نزدیک با ادامه روند بی توجهی ها دیگر نه از قلعه و نه از تاریخ در این روستا چیزی دیگر باقی نخواهد ماند.
مسئولان گردشگری این استان با مرمت این قلعه می تواند روستای هوره را به لحاظ گردشگری با توجه به پتانسیلهای و استعدادهای دیگر همچون رودخانه، چمنزار، درختان سر به فلک کشیده، پل تاریخی هفت دهنه ای هوره و .... همتراز روستای گردشگری کشور همچون ماسوله قرار دهند.
نزدیک بودن به استان اصفهان پایتخت فرهنگی کشور و مرکز جذب توریسم از ویژگیهای دیگر این روستاست واگر زیر ساختهای گردشگری در این روستا لحاظ شود روستای مذکور به گفته کارشناسان گردشگری می تواند در ایران به یکی از روستاهای معروف کشور تبدیل شود و جذب توریسم در این روستا و منطقه افزایش پیدا کند و بیکاری مردم این روستاها را نیز از بین ببرد.
قرار گرفتن قلعه در بلندی و بالای رودخانه خود مبلغ این روستا است و با بازسازی این قلعه می توان گرشگران زیادی را که از استان اصفهان را به سمت قلعه و این روستا کشاند.
دهیار روستای هوره در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: قلعه و پل هوره از آثار تاریخی وبا ارزش استان چهار محال وبختیاری هستند.
علی اصغردرخشان با بیان اینکه این قلعه درموقعیت استراتژیکی قراردارد که مشرف به رودخانه وباچشم اندازی بکراست، افزود: از کنار قلعه می توان به رودخانه خروشان زاینده رود مسلط بود و از دور به تماشای درختها و منظره سرسبز زاینده رودچشم دوخت.
وی اذعان داشت: از این منطقه می توان پل هوره را نیز تماشاکرد و از جاذبه های طبیعی لذت برد.
وی تصریح کرد: با اینکه قلعه یکی ازآثارتاریخی با ارزش و با قدمت زیاد است که قدمت آن به بیش از700سال می رسد با وجود درخواستهای زیادی که ازسوی دهیاری به سازمان میراث فرهنگی شده این سازمان متاسفانه اقدامی برای جلوگیری تخریب این آثارباستانی نکرده است.
درخشان افزود: از این قلعه چند دیوار و دو برج در حال تخریب باقی مانده و در صورتیکه به آنها رسیدگی نشود و سازمان میراث فرهنگی اعتبار لازم را جهت بازسازی به این قلعه اختصاص ندهند حتما در آینده نه چندان دورچیزی از این قلعه در حال تخریب باقی نخواهد ماند.
یکی دیگر از اهالی روستا در گفتگو با خبرنگار مهر بیان داشت: مردم این روستا بسیار ناراحت هستند از اینکه میراث فرهنگیشان در حال نابودی است و از مسئولان کشوری درخواست دارند که با مرمت این اثر تاریخی به بقای تاریخ در این روستا، افزایش اشتغال و درآمدزایی این روستا کمک کنند.
وی تصریح کرد: درخواستهای مکرری نیز از سوی شورای اسلامی روستای هوره به سازمان میراث فرهنگی شده که تاکنون میراث اقدامی دراین خصوص انجام نداده است.
یکی دیگر از اهالی روستای هوره در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: در زمان قدیم چون دزدان وسارقان زیاد بودند برای دفاع از روستا این قلعه در بیرون روستا ساخته شده که این قلعه دارای هفت برج وچندین نگهبان بوده است که از روستا محافظت می کرد اما از آن هفت برج تنها دوبرج درحال تخریب باقی مانده و سازمان میراث فرهنگی اقدامی دراین زمینه نکرده است.
بخشدار سامان نیز در گفتگو با خبرنگار مهر قدمت این قلعه را افزون بر 700 سال عنوان کرد وافزود: به علت بی توجهی مسئولان فرهنگی استان این قلعه هم اکنون درحال تخریب است.
اصغر مظفری بیان داشت: وجود چشم اندازهای زیبا وطبیعت منحصربه فرد منطقه یکی از عوامل مهم جذب گردشگری درمنطقه است، قلعه تاریخی هوره مشرف به رودخانه دارای هفت برج قدیمی بوده که به علت بی توجهی پنج برج به صورت کلی تخریب ودو برج دیگر درحال ویرانی است.
وی اذعان داشت: قلعه نیز همانند پل هوره یکی ازکم نظیرترین ابنیه های تاریخی دراستان چهارمحال وبختیاری است که از آغاز امسال تاکنون افزون بر500 هزار نفراز پل دیدن کرده اند.
وی تصریح کرد: میراث فرهنگی با توجه به این آثار باعث جذب گردشگران فراوان در این  منطقه می شود.


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : چهارشنبه 10 اسفند1390 | | نویسنده : امیر بهارلو |
پل تاریخی هفت دهنه ای هوره در منطقه سامان استان چهارمحال و بختیاری با سبک معماری سنتی یادگار دوران صفوی است که به علت عدم وجودامکانات رفاهی در منطقه ناشناخته مانده است.، پل تاریخی هوره یکی از کم نظیرترین ابنیه های تاریخی عهد صفوی در چهارمحال و بختیاری است.این پل که در مجاورت روستای هوره روی رودخانه زاینده رود بسته شده دو روستای هوره و سوادجان در بخش سامان را به هم متصل می کند.پل هوره در عهد صفوی با هفت دهنه با سبک معماری سنتی و با مصالح سنگ تراش و سیمان ساخته شده است.طول پل 63 متر، ارتفاع آن هشت متر و عرض آن شش متر است. این جاذبه دیدنی به لحاظ قرار گرفتن روی رودخانه خروشان زاینده رود و وجود درختهای سر به فلک کشیده به یکی از بهترین جاذبه های طبیعی استان تبدیل شده است.در مجاورت پل هوره از سمت روستای هوره قلعه تاریخی وجود دارد که گفته می شود در دوران صفوی برای اخذ مالیات از مسافران و کاروان ها استفاده می شد.روستای هوره از توابع بخش سامان است و در فاصله 40 کیلومتری شهرکرد مرکز استان قرار دارد.یکی از مسافران بازدید کنندگان این پل در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: با وجود طبیعت بکر و درختهای سر به فلک کشیده و طبیعت دست نخورده این مکان از نظر امکانات رفاهی فقیر است.یک مسافر دیگر که از شهر تهران آمده بود بیان داشت: احداث سرویس بهداشتی و جایگاه برای نشستن در این مکان ضرورت دارد.وی با بیان اینکه عدم وجود امکانات رفاهی در این مکان موجب می شود مسافران اقامت کوتاه داشته باشند، اذعان داشت: اگر امکانات رفاهی در این منطقه  مناسب شود می تواند اقتصاد، اشتغال وصنعت گردشگری این منطقه را رو به سیر صعودی ببرد.وی افزود: مسافران در این منطقه برای اقامت در شبها دچار مشکل هستند و این منطقه نیاز به یک واحد اقامتی برای استراحت مسافران دارد.وی افزود: شبها امنیت در این مکان وجود ندارد و نیاز به روشنایی دارد.وی بیان داشت: با نورپردازی این پل در شبها می توان در زیبایی پل افزود و مسافران زیادی را جذب کرد.یکی از بانوان روستای هوره با اشاره به به نبود سطل زباله و ... در این مکان بیان داشت: زباله های زیادی آخر هفته در کنار این مکان تفریحی و تاریخی جمع می شود و موجب آلودگی رودخانه، اطراف روستا می شود.وی افزود: هم اکنون زباله های این منطقه توسط باد در منطقه پخش و منظره ای بد ایجاد کرده و همچنین موجب آلودگی روستا  و محیط اطراف شده است.بخشدار سامان در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: پل تاریخی هوره یکی از کم نظیرترین ابنیه های تاریخی دراستان چهار محال و بختیاری است که از آغاز امسال تا کنون بیش از 500 هزار نفر از پل تاریخی هوره دیدن کردند.اصغر مظفری به ضرورت ایجاد امکانات رفاهی در این منطقه اشاره کرد و بیان داشت: با ایجاد زیرساختهای گردشگری در این مکان می توان سالانه شاهد خیل گرشگران در این منطقه شود.

 


برچسب‌ها: هوره

تاريخ : چهارشنبه 10 اسفند1390 | | نویسنده : امیر بهارلو |

ایل بهارلو شعبه ای از طوایف شاملو می باشند که دارای هفت قبیله بوده اند و توسط سید صدر الدین از جنگ امیر تیمور خلاص و با شاه اسماعیل خروج کردند در زمان گذشته این ایل ایاب و ذهاب می کردند . محل ییلاق آنها در بیضاء و رامجرد و محل قشلاق آنها در حوزه شهرستان داراب بوده است ُ مدت زمانی است که در داراب اقامت نمودند چون زبان همه آنها ترکی است باید اصل آنها از ایلات ترکستان باشد که در زمان سلاطین سلجوقی و سلاطین مغول به ایران آمده و در فارس توقف نموده اند چنانکه تا کنون یک طایفه از ایلات ترکمان دشت خوارزم را بهارلو گویند . قشلاق این ایل صحرای ایزد خواست لارستان و جلگاه داراب و ییلاق آن نواحی رامجرد و مرودشت و کمین بود. چندین سال است از نواحی داراب حرکت نکرده در زمستان و تابستان در چادرهای سیاه در کنار رودخانه های داراب منزل دارند و حکومت و ضابطی این ایل از زمان نادر شاه با حاج حسین خان نفر بوده و بعد از وفات او فرزندش محمد تقی خان قرار گرفت . بعد از وفات او پسرش علی اکبر خان ضابط گردید و در سال ۱۲۶۷ قمری ملا احمد بهارلو از تیره احمد لو در قید علی اکبر خان نفر محسوب بود و علی اکبر خان ملا احمد را از شیراز با قید و زنجیر و صد نفر سرباز برداشته به جانب داراب روانه گردید . چون به سروستان رسیدند چندین سوار از قبیله ملا احمد آمدند و در نیمه شبی ملا احمد را از قید نجاتدادند و در سال ۱۲۶۸ تمام تیره های بهارلو با ملا احمد موافقت کردند و از جانب دیوانیان خلعت ضابطی بهارلو و لقب خانی برای ملا احمد برده و او را احمد خان حاکم بهارلو گفتند و وچند سال با استقلال با دوستان مهربانی و دشمنان خود را فانی نمود در سنه ۱۲۷۵ وفات نمود و به اندک وقتی تیره های بهارلو با یکدیگر شوریدند جنگها کردند و خصومت ها نمودند به اندازه ای که از کشتن و غارت و اسیر کردن از یکدیگر اغماض نداشتند به اندازه ۵۰۰ نفر از ایل بهارلو خواه به دست یکدیگر خواه به لشکر دیوانی کشته گشتند تا اینکه در سال ۱۲۷۹ چراغعلی بیگ پسر شاه علی بیگ از تیره تلکه بهارلو که سمت مباشری ایل بهارلو را داشت به زور بازو و فصحت زبان و درستکاری بیشتر تیره های بهارلو را با هم الفت داد که در چنبره اطاعت او در آمدند و او را به مناسبت مباشری که اهل قلم بود میرزا چراغعلی گفتند و چندین سال به اقتدار تمام ضابط و کلانتر ایل بهارلو بود و در سال هزار و دویست و نود و اند پسرهای نصر اله خان بهارلو از تیره احمد لو او را کشتند و بعد از او ضابطی و کلانتری بهارلو با حسین خان بهارلو که تربیت یافته میرزا چراغعلی بود به ضابطی تمام ایل بهارلو قرار گرفت و تا کنون ایل بهارلو را در کمال نظم و آرامی پرستاری کرده نام دزدی و غارت منسوخ داشته و تیره های ایل بهارلو بر این وجه است :ابراهیم خانی -احمد لو -اسماعیل خانی - بر بر - تلکه جامه بزرگی - جرغه - جوقه  -حاجی تارلو -حاج عطار لو (همان حاج تارلو  است) - حیدر لو - رسول خانی - سکنر - صفی خانی - عیسی بگلو - کریم لو - کلاه پوستی - مشهد لو - نظر بیگلو .مرحوم حسین خان بهادر نظام در ایل بهارلو شجاعت های بسیار کرد و تنی چند از متمردین فارس را به فرمان والی فارس دستگیر و به دارالحکومه فارس تحویل نمود ( نگارنده) بعد از مرحوم حسین خان بهادر نظام ریاست ایل بهارلو به فرزند ارشدش مرحوم امیر آقا خان محولگردید که مدت ۶۰ سال تمام از آنان سرپرستی نمود و به املاک و اغنام آنان افزود و ایل بهارلو را در داراب متمرکز ساخت قسمت عمده ای از املاک داراب به مالکیت ایل بهارلو و امیر آقا خان قرار گرفت که تا کنون هم مالک  می باشند و کلیه ایل بهارلو اسکان یافته و در روستاهای شهرستان داراب هستنند . و تیره های کلاه پوستی و عیسی بیگلو در قدمگاه  ارسنجان اقامت گزیده و مدتهاست در این محل به کشت و زرع مشغول می باشند .روابط با شهر و روستا تغییری در گویش و اصول سنتی آنها به وجود نیاورده و از زمان  امیر آقا خان روابط مسالمت آمیز بین ایل بهارلو و روسای آنها وجود داشته انتظار و توقعات مادی کمترین خللی در ارکان مودت و هم تستگی وارد ننموده افراد ایل مورد محبت و توجه می باشند .قسمتی از تیره های ایل بهارلو مرحوم حسینی فسایی در کتابش ( فارسنامه ناصری) ذکر نموده که با تیره های بهارلو در حال حاضر مغایرت جزئی دارند . تیره های بهارلو در حال حاضر عبارتند از :۱- تیره احمد لو ۲- جامه بزرگی ۳- نظر بیگلو ۴- خروسلو ۵-  سکز ۶- قره واولاد ۷-سلیمانی ۸- رسول خانی ۹- محمد خانی ۱۰- شیخ ۱۱- حاج طاهر لو ۱۲- مشهد لو ۱۳- تلکه ۱۴- جرغه  ۱۵- حیدر لو ۱۶- عیسی بیگلو ۱۷- صفی خانی ۱۸ - کریم لو ۱۹بر بر ۲۰- اسماعیل خانی ۲۱- ابراهیم خانی ۲۲- کلاه پوستی که تماما دامدار و زراعت پیشه و معدودی چادر نشین اند افراد ایل بهارلو چون نیاکان خود دلیر و شجاع می باشند برخی از افراد ایل تحصیلات عالیه نموده .  در بین ایل بهارلو زارعین و باغ دارانی دیده می شود که  در امر کشاورزی معروفند . حسین خان بهارلو در رشته کشاورزی و باغداری و علیرضا خان  بهارلودر دامداری. ایل بهارلو در امر کشاورزی و دامداری و باغداریا از دیگر ایلات خمسه به مراتب بهتر هستند . حکمت فرزند عبد الحسین نظر بیگلو مجسمه ای از مرحوم حسین خان بهادر نظام ساخته که در خور تحسین است و پدرش یکی از شجاع مردان ایل بهارلو بوده است .

 

 


برچسب‌ها: تاریخ

تاريخ : جمعه 7 بهمن1390 | | نویسنده : امیر بهارلو |
  • روزنامه
  • بک لینک