درباره هوره
روستاي کوهستاني هوره از توابع بخش سامان، شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختياري است، که با مختصات جغرافيايي 50 درجه و 51 دقيقه طول شرقي و 32 درجه و 35 دقيقه عرض شمالي، در 11 کيلومتري شمال غربي شهر سامان قرار دارد.
اين روستا از شمال غربي به کوه اوزون داغ محدود ميشود. ارتفاع روستاي هوره از سطح دريا 1900 متر است و آب و هواي آن در فصول بهار، تابستان و پاييز مطبوع و در زمستان، سرد و خشک است. رودخانه زاينده رود در شرق اين روستا جريان دارد.
پيشينة تاريخي روستاي هوره به 700 سال پيش مربوط ميشود.مردم روستاي هوره به زبان ترکي سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
جمعيت روستاي هوره در حدود۴۰۰۰ نفر گزارش شده است. درآمد اکثر مردم اين روستا از طريق فعاليتهاي زراعي، باغداری و دامداري تأمين ميشود. گروهي از مردم در امور خدماتي و توليد صنايع دستي اشتغال دارند.
محصولات عمده زراعي اين روستا شامل گندم، جو، يونجه و ترهبار ميباشد. باغداري در روستاي هوره با ميوههايي مانند هلو، آلوچه، زردآلو، انگور و سيب، رونق خاصي دارد. گردو و بادام نيز از محصولات اين روستا است.
روستاي زيباي هوره در محدودة کوهستاني استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد.
مصالح عمده به کار رفته در ساخت خانهها شامل آجر، سيمان، گچ و خاک، سنگ و آهن ميباشد. ابنيه اين روستا زيبايي و سادگي خاصي دارند. از مشخصههاي اصلي روستاي هوره محصور بودن آن در ميان باغات است.
دشتهاي زيباي لاله، چمنزارهاي دلنواز، باغها و تفرجگاههاي دامنههاي ارتفاعات از جاذبههاي طبيعي اين روستا هستند.
درياچه پشت سرد زاينده رود از عمدهترين فضاهاي گردشگري اين روستا است. اراضي پيرامون درياچه سد به تفرجگاههاي عمومي و کانونهاي صيد ماهي تبديل شدهاند.
آرامگاه امامزاده بابا پيراحمد که در 8 کيلومتري روستاي هوره واقع شده مشتمل بر گنبد و دو ايوان است. داخل گنبد با آياتي از قرآن و تصاويري از مجالس مذهبي و گل و بوته تزيين شده است. منابع محلي بناي اين زيارتگاه را به دورة قاجاريه مربوط ميدانند.
مردم روستاي هوره در اعياد ملي و مذهبي نوروز، فطر، قربان و مبعث حضرت رسول اکرم (ص) به جشن و شادماني و در ايام عزاداري ائمه به ويژه در ماههاي محرم و صفر به سوگواري ميپردازند.
ترانههاي قشقايي که به زبان ترکي خوانده ميشوند، موسيقي متداول در ميان مردم هوره است.
از معروفترين آلات موسيقي، که در اين روستا مورد استفاده قرار ميگيرند، ميتوان به سرنا، دهل، ساز، بالابان، کمانچه و نقاره اشاره نمود.
مهمترين سوغات اين روستا را خشکبار و فرآوردههاي لبني از قبيل کشک، دوغ، شير، ماست و پنير و نيز انواع محصولات باغي از قبيل گردو، بادام، آلوچه و انگور تشکيل ميدهد.
صنايع دستي اين روستا شامل قالي و قاليچه است.
روستاي هوره از طريق شهرکرد، با جادهاي آسفالت قابل دسترسي ميباشد.
اين روستا از شمال غربي به کوه اوزون داغ محدود ميشود. ارتفاع روستاي هوره از سطح دريا 1900 متر است و آب و هواي آن در فصول بهار، تابستان و پاييز مطبوع و در زمستان، سرد و خشک است. رودخانه زاينده رود در شرق اين روستا جريان دارد.
پيشينة تاريخي روستاي هوره به 700 سال پيش مربوط ميشود.مردم روستاي هوره به زبان ترکي سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
جمعيت روستاي هوره در حدود۴۰۰۰ نفر گزارش شده است. درآمد اکثر مردم اين روستا از طريق فعاليتهاي زراعي، باغداری و دامداري تأمين ميشود. گروهي از مردم در امور خدماتي و توليد صنايع دستي اشتغال دارند.
محصولات عمده زراعي اين روستا شامل گندم، جو، يونجه و ترهبار ميباشد. باغداري در روستاي هوره با ميوههايي مانند هلو، آلوچه، زردآلو، انگور و سيب، رونق خاصي دارد. گردو و بادام نيز از محصولات اين روستا است.
روستاي زيباي هوره در محدودة کوهستاني استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد.
مصالح عمده به کار رفته در ساخت خانهها شامل آجر، سيمان، گچ و خاک، سنگ و آهن ميباشد. ابنيه اين روستا زيبايي و سادگي خاصي دارند. از مشخصههاي اصلي روستاي هوره محصور بودن آن در ميان باغات است.
دشتهاي زيباي لاله، چمنزارهاي دلنواز، باغها و تفرجگاههاي دامنههاي ارتفاعات از جاذبههاي طبيعي اين روستا هستند.
درياچه پشت سرد زاينده رود از عمدهترين فضاهاي گردشگري اين روستا است. اراضي پيرامون درياچه سد به تفرجگاههاي عمومي و کانونهاي صيد ماهي تبديل شدهاند.
آرامگاه امامزاده بابا پيراحمد که در 8 کيلومتري روستاي هوره واقع شده مشتمل بر گنبد و دو ايوان است. داخل گنبد با آياتي از قرآن و تصاويري از مجالس مذهبي و گل و بوته تزيين شده است. منابع محلي بناي اين زيارتگاه را به دورة قاجاريه مربوط ميدانند.
مردم روستاي هوره در اعياد ملي و مذهبي نوروز، فطر، قربان و مبعث حضرت رسول اکرم (ص) به جشن و شادماني و در ايام عزاداري ائمه به ويژه در ماههاي محرم و صفر به سوگواري ميپردازند.
ترانههاي قشقايي که به زبان ترکي خوانده ميشوند، موسيقي متداول در ميان مردم هوره است.
از معروفترين آلات موسيقي، که در اين روستا مورد استفاده قرار ميگيرند، ميتوان به سرنا، دهل، ساز، بالابان، کمانچه و نقاره اشاره نمود.
مهمترين سوغات اين روستا را خشکبار و فرآوردههاي لبني از قبيل کشک، دوغ، شير، ماست و پنير و نيز انواع محصولات باغي از قبيل گردو، بادام، آلوچه و انگور تشکيل ميدهد.
صنايع دستي اين روستا شامل قالي و قاليچه است.
روستاي هوره از طريق شهرکرد، با جادهاي آسفالت قابل دسترسي ميباشد.
+ نوشته شده در جمعه ۱ مهر ۱۳۹۰ ساعت توسط امیر بهارلو
|
